Peru

Anker perikelen

In de 5 jaar die we nu onderweg zijn, hebben we al heel wat afgeankerd 135 keer. Misschien is het aardig om na alle andere beschouwingen ook daar ook een paar woorden aan te wijden.

Technische wetenswaardigheden
Ons schip is 12m lang en weegt nu geladen ca.15 ton met een klassieke kiel met scheg en aangehangen roer. De windvang is matig ondanks de twee masten. Wij maken, door de vorm en het gewicht van het schip, weinig mijlen achter ons anker als gevolg van gieren. Bij andere lichtere jachten is dat soms heel anders.

Locatie: 

Nieuwsbrief januari 2010

afbeelding van Mariëtta

Rugzakrondreis
Ondanks dat we elk moment naar Nederland geroepen kunnen worden (moeder Paul), zijn we gisteren toch maar vertrokken met de bus vanuit Lima. We zouden een rondreis gaan maken van vijf á zes weken. We zien wel hoe ver we komen voor we deze reis afbreken. Wellicht kunnen we na een korte verblijf in Nederland de draad weer oppakken voor we de Pacific in duiken.
We gaan vroeg van boord en vinden in La Punta al snel een taxi die ons naar de busterminal wil brengen. Daar aangekomen ga ik kaartjes kopen terwijl Paul op de bagage let. Mazzel, over 8 minuten vertrekt er al een bus naar Ica, en we kunnen zelfs nog rechts vooraan zitten. Onze rugzakrondreis is begonnen!

Locatie: 

Nieuwsbrief december 2009

afbeelding van Mariëtta

“Peter, we hebben nog een kleine week, wil je buiten Lima nog iets van Peru zien?” vraag ik mijn broer als we een dag aan een mooring dobberen van Yachtclub Peruano te Lima (Gallao). Aan boord liggen de Lonely Planet, een trotter van Peru en Bolivia maar ook de Capitool reisgids van Peru. Vooral die laatste trekt, want de plaatjes hierin zijn prachtig. Peters keuze valt op Cordilerra Blanca. Dit gebied ligt ten noorden van Lima, het is niet ver. Op dit gebied had ik mijn oog nog niet laten vallen en ben blij met zijn keuze.

Locatie: 

Reisverslag: Peter van Bakel bezoekt Nije Faam

Op uitnodiging van Paul en Mariëtta vlieg ik op woensdag 18 november 2009 via Amsterdam – Madrid – Santiago naar Antofagasta (Chili). Het was een lange reis, maar gelukkig heb ik goed geslapen tijdens de nachtvlucht naar Santiago. Op de luchthaven staan Paul en Mariëtta al op me te wachten. Een warm onthaal volgt. Per taxi rijden we, door de Chileense zandbak (lees woestijn), naar de haven van Antofagasta alwaar de Nije Faam geduldig op ons ligt te wachten. Er volgt een heerlijk koel biertje en gezellig bijpraten.
Het is de bedoeling dat ik mee zeil van Chili naar Lima in Peru.

Locatie: 

Nieuwsbrief november 2009

afbeelding van Mariëtta

za, 07/11/2009 - 11:14 - 07_ Nog een stukje naar voren ©07_ Nog een stukje naar voren
In Antofagasta willen we de boot op het droge zetten. Graag maken we een rondreis door noord Chili, Bolivia en zuid Peru vanhier uit. Er is een travellift dus no problem. Tenminste dat denk je als je onderweg bent naar Antofagasta. Eenmaal hier zien we dat de travellift iets anders gebouwd is dan die waarmee Nije Faam tot nu toe werd gelift. Maar misschien lukt het toch. De fok wordt uit de voorstag gehaald en Paul zet als voorbereiding de kotterstag en een extra val op de punt van de boot. We varen naar de lift. De lift heeft een dwarsbalk en daarom moet de voorstag even los en over die balk weer worden vastgezet op de punt. Dat gaat allemaal nog prima. Maar als Nije Faam verder de lift invaart blijkt de grote mast toch te ver naar voren te zitten. Het zwaartepunt van de boot zit niet in het midden van de lift. Zowel Paul als Theo, de lokale Manus van alles, vertrouwen deze actie niet. Dat is een teleurstelling. Wat nu?

Locatie: 

Abonneren op RSS - Peru