Nieuwsbrief oktober en november 2007

afbeelding van Mariëtta

do, 08/11/2007 - 16:34 - 46_ wat is ze weer mooi ©46_ wat is ze weer mooi
Thema van deze nieuwsbrief is: Er wordt hard gewerkt in Uruguay.
Een paar weekjes werken op de kant, dan kunnen we weer het water in. Dat zei ik toen we vertrokken uit Nederland. Valt dat nou bij iedereen altijd tegen?
Die paar weekjes op de kant zijn er inmiddels al vijf. Daar gaan we nog zeker twee bij optellen. Het kale onderwaterschip heeft sinds begin mei kunnen drogen. Paul krabt aan een paar losse plekjes op het onderwaterschip. Bij de kiel worden de plekjes plekken. Daar moeten glasmatjes en epoxy aan te pas komen. Om dat te doen moet het wel wat warmer worden. Het is hier voorjaar maar voor de tijd van het jaar erg koud. Cambio del clima wordt beweerd.
Jean vraagt ons om een weekje op haar huis, hun drie katten en de auto te passen als zij naar de Verenigde Staten gaan. Dat willen we wel. Maar het is zo koud in Uruguay dat we in huis met een deken om en een straalkacheltje op onze voeten in de bank naar de tv kijken. Brrrrrr. Van isolatie van huizen heeft men hier geen kaas gegeten. We maken met de auto dagtochtjes en zien zo het mooie landschap van Uruguay. Het huis waar we een week verblijven heeft wel een hele grote Amerikaanse wasmachine en wasdroger. Elke avond was en droog ik al onze in de boot muf geworden kleren.
Na een weekje gaan we terug naar de boot. Het wordt ietsje warmer en de gaatjes in de romp kunnen worden gedicht.
Het is erg gezellig in de haven. Iedereen klust aan zijn boot. Mensen die hun boot hier achter gelaten hadden voor een poos komen weer aan boord. Het komt voor dat we binnen tien minuten vier verschillende talen spreken. Naast onze boot staat een Duitse boot. Bernhard, onze Duitse buurman heeft zijn boot hier al jarenlang staan. Hij had had erg veel osmose in zijn Swan. Na diverse pogingen om een Uruguayaans werkteam samen te stellen om hem hier definitief van af te helpen laat hij ten langen leste twee vaklui uit Duitsland overkomen. do, 01/11/2007 - 16:24 - 61_ beschermende kleding ©61_ beschermende kleding
Zij zullen hier twee maanden blijven om dat klusje te klaren. Het is interessant te zien hoe deze vaklui met beschermende kleding, gehandschoend en vaak ook gemaskerd deze klus klaren. De ruimte onder de Swan is een echte Werkstatt. Rollen glasmatten, vaten met epoxy, dozen vol rollers, allerlei gereedschap en de mannen in witte pakken krijgen veel bekijks. Uren zijn ze bezig te roeren in potjes om dan de boot in te smeren en vervolgens met alle handen die voorhanden zijn weer een grote glasmat op de romp te strijken. Met rollers wordt de glasvezel in de opgebrachte prut gedrukt. Het doet me denken aan behangen. Alleen laten deze matten zich beter plooien. Daar waar ik grote plooien zie ontstaan zijn de mannen in witte pakken stevig aan het rollen totdat alle stof zich strak in elkaar voegt tot een nieuwe coating van het onderwaterschip. Heeft dit niet iets weg van het ingipsen van een gebroken been?
Vlak voor onze boot is Jesús bezig een klein vr, 19/10/2007 - 19:38 - 70_ Als Jes___s spuit hangt Paul een lap voor onze boot ©70_ Als Jes___s spuit hangt Paul een lap voor onze boot

Dyne Meid achtig bootje te spuiten. Het is eerst zorgvuldig ontdaan van alle verstaging, mast en beslag. Na veel schuur en plamuurwerk wordt de boot prachtig wit gespoten.
Paul zorgt er wel voor dat er een dekkleed tussen dat bootje en onze boot gehangen wordt, want hij is inmiddels bezig met de eerste witte primerlaag en wil er geen verf uit de spuit van Jesús bij. Wat is onze boot ineens mooi wit. Zo lijkt hij veel groter. Dat duurt niet lang want de volgende dag wordt de boot gitzwart. Heeft hij er een laag epoxy koolteer op gesmeerd. En na dat deze voldoende gedroogd is komt er uit de buik van onze boot een heel groot vat met harde antifouling rollen. Dit vat heeft twee jaar als ballast onderin ons schip gelegen. zo, 28/10/2007 - 13:36 - 37_ twee lagen WIT ©37_ twee lagen WIT

di, 30/10/2007 - 18:10 - 39_ twee lagen ZWART ©39_ twee lagen ZWART
za, 03/11/2007 - 22:41 - 41_drie lagen ROOD ©41_drie lagen ROOD
do, 08/11/2007 - 21:09 - 44_ na drie lagen BLAUW ompalen van de boot ©44_ na drie lagen BLAUW ompalen van de boot
Zou die in Nederland inmiddels verboden harde antifouling die we er op de zwarte markt op de kop tikten nog goed zijn? Met een blikschaar wordt er een gat gemaakt en gaat een grote verfmenger in de boormachine eens flink klutsen. Alle koperdeeltjes worden zo weer door de verf gemengd. Om het handelbaar te maken gieten we de bruine antifouling vanuit het enorm grote blik over in handzame blikken. Vijf grote blikken. Lijkt me wel voldoende voor een laagje of drie. Dat wordt nu op het onderwaterschip gesmeerd. Hadden we dat gewicht eerst in de boot liggen, nu hangt het er buiten aan.
Federico is ook druk in de weer met zijn timmerwerk. vr, 19/10/2007 - 19:11 - 65_ Feder___co_ de timmerman_ goed aanbevolen__ ©65_ Feder___co_ de timmerman_ goed aanbevolen__
Hij heeft een klus in een charterschip. Daar moeten kooien bij gemaakt worden. Om het werk te vergemakkelijken heeft hij een heuse werkbank meegenomen van huis en op de pier gezet. Wat een heerlijke omgeving om je werk te doen. Wel handig hoor zo’n goede timmerman in de buurt. En wat is die blij met de Makita bandschuurmachine van Paul die wij tot nu toe toch nooit gebruikte. De machine is nu dagelijks in gebruik.
Schuin voor ons staat een blauw stalen schip. Het lijkt of er in de romp kogelgaten zitten. Maar nee, het schip is gewoon hartstikke rot. Zo’n schip zou in Nederland al snel verschroot worden. Hier niet. Hele stukken staal worden met een snijbrander uit de romp gesneden. De volgende dag zie ik een lasser in het gat kruipen en waarachtig, aan het eind van de dag is het schip daar weer voorzien van een nieuw stuk ijzer. Vele mannetjes hebben hier weer dagen werk aan. Moet je die ramen eens zien op de foto.vr, 19/10/2007 - 19:38 - 68_ is hier nog eer aan te behalen ©68_ is hier nog eer aan te behalen
Het Duitse schip heeft voldoende epoxy gekregen. Vier lagen met glasmat zitten er nu op. Die krijgt nooit meer osmose. Het onderwaterschip wordt nu glad geplamuurd en geschuurd.
Paul heeft voor ons schip blauwe zelfslijpende antifouling besteld. Na de zes lagen die er nu al op zitten komen er nog twee blauwe bij. Hopelijk voldoende om tot Nieuw Zeeland van dit werk af te zijn. Morgen moeten we verpaald worden, en dan moeten al die plekken waar nu palen staan dezelfde behandeling krijgen. Hopelijk liggen we over een week weer in het water.
Terwijl Paul onder het schip zo in de weer is zit ik ook niet stil. Ik heb van de buiskap een buiskaptent gemaakt. In Nederland waren hier al voorbereiding voor gemaakt. Nu is het af. di, 20/11/2007 - 22:16 - 31_mooi h___ ©31_mooi h___

Indien nodig kunnen we nu in de opening van de buiskap drie stukken tent compleet met raam ritsen om ons straks in het koude Patagonië te beschermen voor de regen. Onze zitkussens moeten door deze buiskaptent nu in twee stukken gedeeld worden. Verder houd ik me bezig met al het huishoudelijke werk wat jullie ook allemaal hebben. Ook jas ik eens flink door de voorraad en maak lijsten van spullen die ik volgende maand in Mar del Plata wil kopen. De computer worden nagekeken of ze nog wel doen wat ze moeten doen, weer eens een weerberichtje aanvragen, doe de SSB radio het nog wel?, hoe werkt de marifoon ook al weer? Na zo’n lange tijd een soort van herintreden met mijn Altzheimer light. Van andere zeilers hoorden we van een handig weerprogramma Ugrib. Ook dat even downloaden en ja hoor, prachtig. Goede windvoorspelling, regen etc. Google het maar eens. Alleen denk ik dat we deze berichten niet via de SSB radio binnen kunnen krijgen. Daar gebruiken we dan Sailmail maar voor. Ook niet verkeerd.
“Wordt het niet eens tijd voor een asado?” zegt Walter, de man van de travellift. Er is hier in deze gezellig drukke werkhaven een BBQ-traditie ontstaan; als je lang op de kant hebt gestaan en met het werk bijna klaar bent dat je dan vóór je het water in gaat een mega barbecue organiseert. Dan hebben de mensen die hier werken ook eens een verzetje. Nu zijn wij aan de beurt en dat is voor ons geen straf. Een van de liftboys heeft een grote BBQ, een asador. Als ik Federíco, de timmerman, vraag om hout voor de asado mee te brengen biedt hij meteen aan om vrijdag het vlees te bereiden. Hij is een local en asadoot zijn hele leven al. Graag. En ik kan ook wel voor een schaap zorgen. Mooi, dat is geregeld. Bij de supermarkt bestel ik een partij bier en stokbroden. Vrijdag bezorgen graag!. Het bier koud en het brood warm por favor. Andere zeilers moeten hun bijdage in de vorm van salades, hapjes, toetjes en wijn brengen. Federíco komt volgende dag terug met een grijns op zijn kop. Hij heeft een schaap van 18 kilo op het oog. Niet te jong en niet te oud, het vlees is dan op zijn lekkerst. Wij geloven hem. Woensdagavond gaat ie… en dan versta ik het verder niet goed maar als hij met zijn wijsvinger langs zijn keel schraapt begrijpen we precies wat er bedoeld wordt.
Ik nodig alle andere zeilers uit. Leg uit wat de bedoeling is en iedereen is er voor in.
Op vrijdagochtend is het eerste werk van timmerman Federíco het opstellen van de BBQ. Het is een groot vat met onderin een inlaat voor lucht en hout, een halve meter onder de bovenrand een rooster, en er kan bovenop een dekplaat geplaatst worden. Paul moet houtjes hakken. vr, 16/11/2007 - 13:47 - 77_ Ketel schoon stoken ©77_ Ketel schoon stoken
Federíco heeft allerlei soorten houtresten meegenomen. Spaanders van maken svp. Ook de bast van de eucalyptuspalen is goed te gebruikten voor schaap. Intussen gaan Federíco en ik naar de schapenslager. Trotst laten die mannen het bestelde stuk vlees zien. Een kompleet schaap. Met een lintzaag zagen ze een het borstbeen en het bovenste deel van de ruggengraat open, daarna wordt het buikdeel tot onderaan met een mes geopend. De ingewanden waren er al uit, maar de niertjes zie ik nog zitten. Nadat de slagers de anaalklieren leeg gepeuterd hebben is hun werk af. Met het karkas achter in de bak rijden we terug naar de haven. Oeps, rozemarijn vergeten. No problem, de auto stopt en Federíco snijdt uit de eerste de beste tuin een stuk van een tak. Ik kan mijn neus niet weg houden bij die heerlijk versgesneden rozemarijn. Het schaap wordt aan een grote vleeshaak aan de boot gehangen, op de wind en in de schaduw zodat er niet teveel vliegen op af komen.
vr, 16/11/2007 - 14:11 - 80_ het schaap met vier poten ©80_ het schaap met vier poten
Inmiddels brandt er een lekker vuurtje in het vat zodat dat goed schoon is. Federíco gaat nog even naar zijn eigen werk en belooft om elf uur terug te komen. Als hij even tijd heeft maakt hij een lekker sapje van olijfolie, heel veel knoflook, limoenen en de rozemarijn. Paul heeft intussen alle grote messen geslepen. De eerste moot van het schaap wordt op het rooster bovenin het vat geplaatst. De deksel op het vat maakt van het geheel een soort van rookoven. Elke kwartier wordt de moot besprenkeld met het lekkere sapje. Het vuurtje wordt smeulend gehouden. Door de opening onderin worden steeds nieuwe spaanders geurend hout geduwd. Na een uurtje komt er nog een moot bij liggen. En als de asado om 1 uur start is de eerste bout gaar. Toch prachtig om te zien hoe de Uruguayanen dit vlees zo heerlijk kunnen bereiden. Inmiddels is het bier en het brood ook geleverd. De eerste gasten komen ook. Op de tafel die tot voor kort gebruikt werd onder de Duitse boot als werkbank voor epoxywerk komen nu de schalen met salades. Iedereen heeft zijn eigen eetgereedschap bij zich. De flessen bier en wijn gaan snel rond. Omdat Federíco het vlees in de gaten houdt kunnen wij ons geheel wijden aan de gasten. Op een klein momentje na dan, want net als de eerste moot rondgedeeld wordt komt de inspecteur van de prefectura onze boot controleren. Er is in dit land sinds kort een nieuwe wet die zegt dat elke boot die te water gelaten gaat worden vooraf gecheckt moet worden door een inspecteur uit Montevideo. Na een kwartiertje is hij klaar en brult Paul: “He liked my paint, now we can go into the water”. Hilariteit alom.
Europa is goed vertegenwoordigd op dit feestje, ik zie Engelsen, Ieren, Zweden, Duitsers, Zwitsers, Fransen en wijzelf als Nederlanders. De Italianen van de Capricorno laten verstek gaan want zij worden op dit moment ook uit het water getild. Over hen later meer. Verder zijn er nog lui uit de V.S., de Bermuda’s, een Nieuw-Zeelander, een Australiër, Argentijnen en dan natuurlijk veel Uruguayanen. vr, 16/11/2007 - 13:31 - 93_ sfeer zit er goed in ©93_ sfeer zit er goed in
De havenarbeiders moeten na een uurtje van vlees eten en bier drinken weer door met hun werk, de zeilers blijven nog een poos hangen. Regelmatig komen de havenarbeiders tussendoor nog een vorkje mee prikken als er weer een stuk van het schaap op tafel verschijnt.
De laatste gasten zijn een drietal jonge Argentijnen. Zij helpen ons van de laatste drank af en we horen dan dat zij onderweg waren naar Mar del Plata, maar door harde tegenwind de laatste vijftig mijl niet meer konden halen met hun kleine bootje, ze zijn toen noodzakelijkerwijs 200 mijl terug moeten varen. Grrr. Hopelijk gebeurt ons dat niet volgende week of zo.
Die Italianen, daar zou ik het nog over hebben. Hun supersnelle schip, de Capricorno, hangt nu in de travellift en krijgt veel bekijks. Het is een wedstrijdschip totaal van carbon. Alleen de ballast in de bulbkiel die vier meter onder het schip hangt is van lood. Vanaf afstand zijn personeel en eigenaar goed te onderscheiden, de eigenaar heeft een geel, het personeel een mintblauw t-shirt. Zij wilden de onderkant van het schip bekijken omdat ze lekkage hadden nadat ze in een net gevaren waren, nu blijkt de schoefasbuitensteun lek geraakt. Zij blijven tijdens hun reparatie in de travellift hangen. Kan hun schip niet op palen staan? Hebben ze hier niet zulke lange palen? Of willen ze niet op palen staan, te instabiel of zo in de harde winden hier. In ieder geval zo lang zij in de lift hangen kunnen wij niet te water gelaten worden.
De Capricorno blijft het hele weekend in de slingen hangen. Maar dat moet ze toch te water. Ik vertel Walter, het opperhoofd van de liftbewegingen, dat ik met ons schip een nacht in de slingen wil hangen. Lekker schommelen als een wiegje. Hij moet lachen maar stemt toe.
ma, 19/11/2007 - 22:43 - 50_ we mogen een nachtje in ons wiegje slapen ©50_ we mogen een nachtje in ons wiegje slapen
Zorgvuldig plooit Paul plastic om de slingen om de nieuwe verf zo veel mogelijk te beschermen. Dan worden we opgetild. Een voor een vallen de palen om. Hier en daar blijven de keggen (wigvormige stukjes hout tussen de palen en ons schip) aan de boot plakken. En hier en daar nemen die keggen ook een beetje van de nieuwe verf mee. De balk is op een klein plekje aan de kiel geëpoxiet en er ontstaat een kleine beschadiging als de boot los van de balk komt. Nu heeft Paul de hele avond nog om die kleine plekjes alsnog bij te werken. De Duitse jongens schieten te hulp met epoxy, zij waren hiermee toch nog aan de gang onder het schip van Bernhard. En Paul smeert er meteen blauwe anti-fouling overheen, niks meer van te zien. Nu maar hopen dat het vannacht een beetje gaat waaien zodat we echt in een wiegje slapen.
Helaas weinig wind, dus geen geschommel. De wekker gaat af om 7 uur want we willen ons niet verslapen als de boot te water gelaten wordt. En om 8 uur draait de motor van de lift. Paul en ik nemen door hoe we het gaan aanpakken, wie doet wat en zo. di, 20/11/2007 - 12:27 - 54_ we gaan een andere tijd tegemoet ©54_ we gaan een andere tijd tegemoet
En het gaat allemaal weer als een zonnetje. Om 9 uur liggen we met vier lijnen tussen twee boeien en de steiger. Nije Faam drijft weer. Een periode van heel hard werken is afgesloten. Heerlijk. We gaan de boot weer vaarklaar maken. Húp, de zeilen uit het vooronder!!!

Mariëtta, 20 november 2007

Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.
Volgende keer meer!

Locatie: