De Bilgemannetjes

Wij hebben een vreemd volkje aan boord.
Hoewel ik ze nog nooit ontmoet heb, weet ik toch dat ze er zijn.
Het zijn Bilge mannetjes. Ik heb ze zelf gehoord, onverstaanbaar maar toch.
Wat ze uitspoken daar onder de planken, ik weet niet. Ik weet eigenlijk niks van ze. Wat moeten ze daar en waarom net bij mij aan boord?

Zou dat volkje ook bij andere schepen huizen?
Kakkerlakken, mieren, muggen, vliegen hebben we gehad en daar konden we goed mee overweg. Ja, zij minder met ons, maar daar gaat het nu even niet om.
Bilgemannetjes dat is toch wat anders. Daar helpt niks tegen.
Ik heb zelfs overwogen om een rat aan boord te nemen om korte metten met ze te maken.
Maar dat ging me toch wat te ver, je leest wel eens over neven effecten van zo’n dier. Misschien zijn ze ook wel heel lief, maar hoe kom je daar achter? Ik moet toegeven ik ben wel erg nieuwsgierig. Ik ken smurfen en kabouters, maar Bilgemannetjes…….nooit van gehoord. Ik weet zelfs niet of ze wel zo heten. Ik heb ze maar zo genoemd, omdat ik ze soms druk hoor converseren in mijn bilge. Ja, niet altijd. Eigenlijk alleen als we onderzeil zijn, niet alleen het schip bedoel ik, maar ook ik.
Lig ik tussen twee wachten in, even wat bij te komen van dat gedoe daar buiten en dan krijg je dat. Hele verhalen en je blijft luisteren en kijken of je er wat van kan bakken. Het houdt je echt uit je slaap, terwijl je die zo hard nodig hebt. Hielden ze hun kop maar, of spraken ze een begrijpelijke taal zodat je kan reageren op dat geouwehoer daar beneden. Dan kon je nog eens van leer trekken. Zo, nu is het uit met dat gekwetter daar onder, ja, slapen wil ik. Kom maar eens naar de kuip, als ik wacht heb, dan kunnen we het er nog eens over hebben.
Maar schreeuwen helpt niet, heb ik gemerkt. Gewoon niks helpt.
Na een tijdje wen je er wel aan moet ik zeggen. Je moet wel!
Als ze er nou eens niet zijn, en dat is als er geen wind is, zo als toen in de doldrums, dan ga je ze zelfs missen. Dan denk je: ”Stond er maar wat meer wind”. Dat schiet dan toch ook beter op, al zijn ze d’r.
Bij zo’n rustig zeetje ben ik wel eens naar ze opzoek gegaan. Alle luiken uit de vloer en maar zoeken. God wat kunnen die een hoop troep maken. Geen Bilgemannetje of vrouwtje te zien overigens. Ze zullen wel daar zitten waar je met onderhoud toch ook al niet bij kan, ze zijn niet gek. Nee, te zien krijg je ze niet. Sapperloot wat is dat, een scheur in een balk die de mast ondersteunt. Wel heb ik nou, zouden zij?????????? Of is dat nou net wat ze me steeds willen vertellen: Kom, kom er zit hier een scheur en daar moet je naar komen kijken, kom nou!
Als dat zo is dan ben ik wel blij dat ik ze aan boord heb. Ze kunnen, omdat ze zo klein zijn, wel overal komen, vooral daar waar ik niet altijd kijk. Nu ik op de kant sta zal ik die scheur eens goed herstellen.
Nu hoor je ze ook niet, misschien zijn ze wel van boord, je weet het niet, je weet het niet.
Als het waar is wat ik denk, dan hoop ik wel dat ze weer aan boord komen voor het schip weer het water in gaat, of zouden ze ook kunnen zwemmen, je weet het niet.
Och je went aan alles en als ze er dan niet zouden zijn zou je ze wel weer missen
We zullen er maar mee moeten leren leven, zoals met zoveel dingen aan boord.
Alias Rein Rietzanger
Af en toe aan boord op S/Y www.Nije-Faam.nl