Augustus 2012

afbeelding van Mariëtta

Augustus 2012vr, 17/08/2012 - 07:08 - OLYMPUS DIGITAL CAMERA         ©001. Hoge zeeën op de Indische oceaan

Het is nog heel ver naar Kaapstad, 5774 mijl volgens mijn berekeningen. Maar daarvan gaan we de komende veertien dagen veel afsnoepen. Zojuist het azuurblauwe water van de Cocos Islands verlaten, de zee onder ons is diepblauw. Ook is het even gedaan met het spiegelgladde water van het atol, de flinke deining van de Indische oceaan met zijn kruiszeeën vormen nu ons zwembad. Er staat een zwakke wind, maar elke dag 100 zeemijl is voor ons prima. Opnieuw is het wennen aan de zeegang en is het vooral veel liggen, slapen en suffen.

za, 11/08/2012 - 11:54 - 002. 16 dagen plat ©002. 16 dagen plat

Na vier dagen begint Nije Faam flink te lopen. De wind is aangewakkerd tot 20, 25 knopen en komt nu schuin van achteren. Momenteel maken we dagen van 150 mijl, vermoedelijk staat er een flinke stroom. De zeegang is enorm. Hoge golven komen Nije Faam achterop, tillen haar omhoog en versnellen de boot. Dan als de golf voorbij is, zakt de snelheid plots totdat de volgende golf zich aandient. Het lijkt wel hollen of stilstaan. Ook daaraan is het wennen. Af en toe komt er een breker in de kuip. Het zeewater loopt dan de spuigaten uit. Onze ‘schuifpui’, de afdichting van de buiskap, houdt dan veel water tegen, maar voor de zekerheid zit het onderluik van de roefingang er vaak in, wat het in- en uitklimmen iets bemoeilijkt.
Als een rustige dag zich aandient bak ik cake en brood. Ik vind dat heerlijk om te doen. Op de Cocos eilanden heb ik, voor we vertrokken, een aantal broden en cakes voorbereid. Alle droge ingrediënten reeds afgewogen en bijeengevoegd, zodat het bakken nu een fluitje van een cent is.
Helaas hebben we maar één rustig dagje, de harde wind en hoge golven zijn terug. Niet aangenaam, maar de mijltjes tellen nu rap af. We zijn over de helft. De wind zit nu constant boven de 25 knopen, regelmatig zelfs boven de dertig. De golven zijn zo hoog dat een visuele uitkijk onzinnig lijkt. Hopelijk hebben alle voorbij komende schepen een AIS signaal. Helaas is dat niet zo. We krijgen het gevoel in een Russische roulette verzeild te zijn geraakt. Voor de vorm steken we om beurten toch elk half uur de kop naar buiten en zijn blij dat de buiskap of de bijboot er nog zijn. Daarna snellen we terug naar onze loodskooi waar het vanuit een horizontale positie met de nodige kussen links en rechts van ons wonderwel heel rustig aanvoelt.
De dagen rijgen zich aaneen. Elke dag heeft eenzelfde ritme. Aan de zeilvoering hoeft niets gedaan te worden. Minder zeil is haast onmogelijk. Na 16 dagen met 2000 mijl op de teller komen we aan op het oostelijke eiland van de Mascarene Archipel, op Rodrigues. Rodrigues, Mauritius en Réunion vormen de Mascarene Archipel. Réunion is een overzees departement van Frankrijk. Mauritius en Rodrigues vormen samen één land, Mauritius genaamd. ma, 20/08/2012 - 06:14 - 006. Aankomst in de Mascarene archipel ©006. Aankomst in de Mascarene archipel

De aanloop naar Port Mathurin is niet meteen duidelijk, de elektronische kaart klopt niet voor 100%, maar het is laag water, en dat is mazzel want de riffen zijn nu duidelijk zichtbaar. ma, 20/08/2012 - 06:14 - 007. Ankerplaats bij Port Mathurin op Rodrigues ©007. Ankerplaats bij Port Mathurin op Rodrigues
In de verte zien we al enkele zeiljachten voor anker liggen. Even later begroeten we Jürgen en Ingrid van Josi en meren af aan de kade van Port Mathurin. De kustwacht heeft ons zien aankomen en organiseert de inklaring. Dat gaat er hier op Rodrigues relaxt aan toe. Nije Faam mag aan de kade blijven liggen tot er een groot vrachtschip komt en dat wordt pas over een paar dagen verwacht.
Het is heerlijk weer vaste grond onder de voeten te hebben. De eerste paar dagen heb ik het druk met het wassen van bergen bezwete T-shirts, pyjama’s, slopen en beddenlakens. Heerlijk om weer eens de handen uit de spreekwoordelijke mouwen te steken en te spelen met overvloedig water uit een grote watertank van het haventerrein. Dit water is niet goed als drinkwater, maar om te douchen, te wassen en af te wassen is het goed genoeg. Paul hijst de wifi antenne in het want en ontvangt zeer snel internet. De familiebanden worden weer lekker aangehaald met Skype.
Het vulkanische eiland Rodrigues werd in 1528 ontdekt door Diego Rodrigues. Op het eiland leefde destijds de aan de dodo verwante ‘Rodrigues Solitaire’, een loopvogel, die in de 18e eeuw uitstierf. Ook telde het eiland Rodrigues grote aantallen landschildpadden. In een afbeelding van een scheepsjournaal van François Leguat (1691-93) las ik: ‘Er zijn zoveel landschildpadden op het eiland, dat je soms twee of drieduizend exemplaren bijeen ziet; iemand zou zo honderd passen kunnen lopen over de ruggen van de schildpadden zonder een voet op de grond te zetten. De schildpadden ontmoeten elkaar ’s avonds op schaduwrijke plekjes en liggen zo dicht opeen dat je zou denken dat het bestrating is’. Er moeten hier op dit eiland ooit 200.000 exemplaren rond gescharreld hebben. Honderd jaar later schreef Philibert Marragon (1795) in een rapport dat er op twee exemplaren na geen schildpad meer te vinden is op Rodrigues. En masse zijn de schildpadden verdwenen in de ruimen van voorbij zeilende schepen. Zij dienden als ‘vers vlees’ een aangename aanvulling op de eenzijdige scheepsmaaltijden. Ook verdwenen er veel schildpadden vanwege hun mooie schild, ook daar zag men handel in. In heel korte tijd is het dier wat er 200 miljoen jaren over deed zich te ontwikkelen uitgeroeid, erg hè? Overigens waren de Nederlanders al in 1601 hier op Rodrigues om water, fruit, loopvogels en schildpadden te scoren. Onze voorouders zullen wel lekker meegedaan hebben met het uitroeien van inheemse diersoorten.
Het landschap is behoorlijk heuvelachtig met steile hellingen en smalle dalen. Met Jürgen en Ingrid van de Josi huren we een auto en rijden nagenoeg het hele eiland rond. wo, 22/08/2012 - 10:56 - 025. Uitgang van Caverne Batate ©025. Uitgang van Caverne Batate
Op ons programma staat de 1040 meter lange Caverne Patate, een van de vele koraalgrotten. De gids, een vermakelijk grietje, laat ons allerlei druipsteenformaties zien waarin zij ons in allerlei stalagmieten en -tieten met wat fantasie allerlei bouwsels als de Chinese muur, allerlei dieren, gebouwen, plattegrond van Rodrigues en de nodige heiligen laat herkennen. Een leuke toer. Een paar kilometerwo, 22/08/2012 - 14:23 - 026. In deze gorge leven landschildpadden ©026. In deze gorge leven landschildpadden
verderop zien we, in Gorge Anse Quitor, dat er een schitterend natuurreservaat is gemaakt, een terrein voor grote uit Madagascar geïmporteerde landschildpadden, het Francois Leguat Giant Tortoise and Cave Reserve. Men kan er kleine schildpad-crèches zien en een ruimte voor de iets oudere exemplaren. Ook een relatief groot natuurgebied, door natuurlijke rotsen beschermd, waar grotewo, 22/08/2012 - 14:16 - 030. Kroelen van een landschildpad ©030. Kroelen van een landschildpad
landschildpadden hun leven kunnen leven als schildpad. Enkele uren per dag mogen bezoekers tussen vele grote Stralenschildpadden (geochelone radiata) wandelen. Mooi om dit te mogen zien.
Via de zuidkust rijden we naar het meest oostelijke punt van het eiland, onderweg stoppend bij elke bezienswaardigheid. Rodrigues is een groen eiland en de donker getinte bevolking is mooi, slank en vrolijk.
Eenmaal terug in Port Mathurin maken Paul en ik Nije Faam los van de wal en gaan voor anker tussen de andere zeilboten, want de volgende ochtend wordt een groot vrachtschip verwacht. do, 23/08/2012 - 05:32 - 034. Nije Faam moet plaats maken aan de kaai ©034. Nije Faam moet plaats maken aan de kaai
Bij het krieken van die dag wekt de kustwacht alle yachties. Iedereen moet paraat staan om eventueel met zijn schip ankerop te gaan als het bevoorradingsschip ‘Mauritias Trochetia’ extra ruimte nodig heeft om te manoeuvreren. Nije Faam ligt vrij achteraan en we zien dat er nauwelijks ruimte is tussen de grote kerende Mauritius Trochetia en de Josi. Maar de kustwacht vaart rond met hun dinghy, dus het zal allemaal wel net passen. Twee dagen later is de kade weer vrij en verhuisd Nije Faam terug naar de wal, waar we breedband internet kunnen ontvangen.
We lopen nog wat rond in Port Mathurin met zijn kleurrijke huizen en ik koop verse groenten en fruit op de markt. Morgen vertrekken we naar Mauritius. Die ochtend worden we om 5 uur gewekt door de kustwacht. We moeten onmiddellijk plaats maken, het bevoorradingsschip ‘Mauritias Pride’ komt aanzetten. Motor starten en vijf minuten later ligt Nije Faam terug op de oude ankerplek. Geeuw, geeuw. Dat is nou jammer. ma, 27/08/2012 - 10:03 - 035. Mauritius Pride bevoorraad Rodrigues vanuit Mauritius ©035. Mauritius Pride bevoorraad Rodrigues vanuit Mauritius
Nu moeten we met de dinghy naar de wal om de uitklaringspapierhandel op orde te brengen. Nou ja, het is niet anders. In de namiddag vertrekken we voor de 360 mijl naar Mauritius en rekenen op 3 dagen.
Dit keer is ons een zeer comfortabele overtocht gegund. Tijdens de aanloop van Port Louis op Mauritius zelfs een walvissenvrijpartij of hofmakerij do, 30/08/2012 - 12:28 - 038. Walvisshow vlak voor aanloop Port Louis op Mauritius ©038. Walvisshow vlak voor aanloop Port Louis op Mauritius
mogen meemaken.
Mauritius is totaal anders dan Rodrigues. Het is veel groter. De bevolking is zeer gemêleerd, Indiërs, Creolen, Chinezen, Arabieren en Fransen. Mauritius kreeg zijn huidige naam van de Nederlanders, het eiland is vernoemd naar de zoon van Willem van Oranje: Maurits van Nassau. Ook hier hebben de Nederlanders lekker huisgehouden in tijden van weleer. Nagenoeg alle ebbenbomen zijn omgehakt en alle dodo’s, een wat dom uitziende loopvogel, opgepeuzeld. Alleen wat botten resten ons nog. Veel is er trouwens niet bekend over de dodo. Wel ziet men de mythische dodo (Raphus cucullatus)als het nationale embleem van Mauritius: vr, 31/08/2012 - 14:31 - 072. Dodopostzegels in het Dodomuseum, Port Louis, Mauritius ©072. Dodopostzegels in het Dodomuseum, Port Louis, Mauritius
bankbiljetten, munten, postzegels, luciferdoosjes en vele dagelijkse voorwerpen hebben afbeeldingen van de dodo.
Nije Faam ligt in een kleine havenkom samen met een aantal andere buitenlandse jachten in het luxe havengebied Baudin. Regelmatig drinken we een biertje met andere zeilers op een terras aan de waterkant. Samen met Jürgen en Ingrid huren we wederom een auto om ook dit eiland te verkennen. Het eiland is te groot om in een dag te zien en we beperken ons tot zuidwestelijke deel. Maar wat we hiervan zien is de moeite waard. Grillig gevormde bergen, watervallen, velden vol suikerriet. Minder mooi is dat dit relatief kleine eiland overbevolkt is.
Met Rachid, een Engels sprekende Indische taxichauffeur, die de zeilers gemeenschapwo, 05/09/2012 - 08:48 - 074. Op Mauritius worden op grote schaal modelbootjes gemaakt ©074. Op Mauritius worden op grote schaal modelbootjes gemaakt
als zijn vaste klantenkring beschouwt, gaan we naar enkele fabriekjes voor modelschepen. Dat is hier big business. Alle oude dwarsgetuigde, maarwo, 05/09/2012 - 08:30 - 075. Fabricage van modelboten is allemaal handwerk ©075. Fabricage van modelboten is allemaal handwerk
ook vele moderne schepen worden hier heel nauwkeurig op schaal nagebouwd. Schitterend om te zien. En allemaal handwerk. Kijk maar eens naar de foto’s in fotoboek 56. Wij vonden het in ieder geval heel leuk. wo, 05/09/2012 - 09:07 - 089. Paul bekijkt de Hollandse Duyfken ©089. Paul bekijkt de Hollandse Duyfken
Uiteraard staan Paul en ik stil bij de Hollandse modelboten. We zien de Zuytdorp, de Duyfken, de Amsterdam, de Zeven Provinciën, de Delft, de Vergulde Dreack, de Eendracht en natuurlijk de Batavia. Wat mooi en wat een werk, één modelbootwo, 05/09/2012 - 09:20 - 091. Of we een klein Duyfken willen kopen ©091. Of we een klein Duyfken willen kopen
staat voor 3 maanden werk. Een andere dag nemen Paul en ik de bus naar Pamplemousse. Daar is een botanische tuin waar we een dag in vertoeven en genieten van de mooie paden en lanen en de bijzondere bomen.
We zijn precies een week in Port Louis / Mauritius, als de trossen weer los gaan. Nu wacht ons slechts een kort tochtje, 120 mijl naar Ile de La Réunion, een van Frankrijks buitengebieden. Daarover meer in de nieuwsbrief van september.

Mariëtta, 31 augustus 2012

Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.
Volgende keer meer!