Juni 2012

afbeelding van Mariëtta

Juni 2012ma, 04/06/2012 - 09:45 -                                ©040. Nieuwe laag antifouling

Waar blijft de tijd? Al ruim drie weken zijn we terug uit Nederland en nog steeds staat Nije Faam op het droge. Gelukkig is er op de boot een ‘Ta da’ lijst, dit is de lijst met klussen die al gedaan zijn. Het werkt motiverend niet alleen de ‘Things to do’ lijst kleiner te zien worden, maar ook eens naar die positieve lijst te kijken. Deze groeit sneller dan dat de andere korter wordt, ook omdat er vaak nieuwe klussen bij komen.
Voor de gezelligheid gaan we nogmaals naar onze familie om een avondje spelletjes te doen. Paul en ik leren van Map en Klaas een zelfgemaakt spel, wat in de eerste instantie lijkt op mens erger je niet.Het spelbord is alleen wat groter en in plaats van dobbelstenen te gebruiken wordt er met een kaartspel gespeeld.

Hoe vaker het spel gespeeld wordt die avond, hoe duidelijker het wordt, dat er naast geluk ook wat tactiek aan te pas komt. Maar het blijft onvoorspelbaar hoe het spel afloopt. Als Klaas ziet hoe enthousiast Paul en ik zijn krijgen we ineens hun spel, hij maakt wel weer een nieuw. Daar blijft de tijd. Elke avond, als we even lekker onderuit gaan met een borrel komt het spel ter tafel, wij geven het spel een naam: ‘Unpredictable’.
Eindelijk mag Nije Faam weer zwemmen. vr, 08/06/2012 - 07:42 -                                ©042. In Two Rocks Marina gaat Nije Faam weer te water
De tewaterlating krijgt even een kort oponthoud. Zodra de boot in het water zakt begint namelijk de schroefasafdichting te lekken. De liftjongen hijst de boot weer iets omhoog. Paul duikt in de motorruimte en klemt de afdichting nog steviger vast. Nije Faam zakt opnieuw te water, de lekkage is verholpen. De brandstoftanks worden ook nog eens vol diesel getankt en daarna varen we naar een lege box. Dan kan begonnen worden aan de klussen waarbij het handig is dat de boot in het water ligt.
De tijd van afscheid nemen komt eraan. De auto wordt terug gebracht, vers fruit en groente gekocht, nog een afscheidsdinertje met de familie en dan er vandoor. Tenminste dat was de bedoeling. Een depressie waaruit 56 knopen wind komt zorgt dat we liggen te schudden in de box in Two Rocks. Ralph Tuijn, die oceaanroeier komt een avondje borrelen. Ook hij zit te wachten op een goed vertrekmoment. Het duurt hem allemaal veel te lang. Na een week denken we dat het goede weer eraan komt, nou mooi niet, een nieuwe depressie. Ralph is intussen verhuisd van Two Rocks naar Geraldton in de veronderstelling elk moment te kunnen vertrekken. Maar ook daar waait de stront van de dijken. do, 21/06/2012 - 12:46 - 042a. Vertrek uit Two Rocks ©042a. Vertrek uit Two Rocks

Het loopt tegen eind juni, wanneer eindelijk de trossen los gaan. do, 21/06/2012 - 12:50 - 042c. Vertrek uit Two Rocks ©042c. Vertrek uit Two Rocks

Met een flinke bakstagwind zeilen we naar de Houtman Abrolhos, een eilandengroep 30 mijl voor de kust van Geraldton. Aan het eind van de eerste nacht loopt ineens de snelheid van de boot dramatisch terug. Wat is dat? De boot begint te bokken. Paul schiet zijn harnas aan en kijkt vanaf het achterplatform met een zaklantaarn onder de boot. We hebben een kreeftenkooi gevangen. Niet leuk. Het touw van de vangkooi zit waarschijnlijk achter een schroefblad, in ieder geval achter de scheg. Als een wild paard probeert Nije Faam er zich van te ontdoen, maar er moet toch een scherp mes aan te pas komen en met veel kunst en vliegwerk én de pikhaak krijgen Paul en ik het voor elkaar de kooi van de drijver los te snijden. De snelheid loopt weer op, als Paul die doorweekt is een verschoninkje krijgt. Met een extra zeeziektepilletje gaat hij te kooi.
Halverwege Two Rocks en de Houtman Abrolhos spotten we nog een grote groep bultruggen. Mooi joh. Ook zij zijn op weg naar warmer water. In de laatste nacht voor we de Easter Group van de Houtman Abrolhos naderen krijgen we nog een flinke puist wind. Vlagen van 30 knopen en een hobbelige zee maken het niet aangenaam aan boord. Na 200 mijl volgen we het Zeewijk kanaal wat zich tussen de Pelsaert- en de Easter eilandengroep bevindt en zetten koers op Morley Island van de Eastergroep. Het is nog een heel gedoe om naar de mooring bij Morley Island te varen. Het vangseizoen voor kreeften loopt ten einde, maar in de ondiepe wateren van de Abrolhos dobberen nog duizenden boeitjes van kreeftenkooien. Niet nog een in de schroef a.u.b.! Abrolhos, ogen open houden. Het lukt ons om de mooring te bereiken. Heerlijk is het dan genieten van vlak water, van het constant ruisen van de golven die stuk slaan op andere kant van het rif, van de wind die door het want fluit en van de vele zeearenden. Paul en ik maken een wandeling over het rif. Het eiland bestaat uit koraalsteen, schelpmateriaal en lage begroeiing. Informatieborden vertellen ons dat dit eiland het broedgebied is van de Bonte Stern (Sooty Tern en Lesser Noddy; vertalingen zijn welkom). Nu is het geen broedseizoen, wel zijn er veel lege nesten. zo, 24/06/2012 - 08:16 - OLYMPUS DIGITAL CAMERA         ©046. Baby zeeleeuwtje in baaitje op Morley Island
In een opdiep baaitje speelt een jong zeeleeuwtje met een stuk inktvis. Zodra hij ons ziet komt hij zijn stuk vis showen en schudt ermee als een jonge hond. Enig moment later dringt het tot hem door dat wij wel rare zeeleeuwen zijn. Dan gaat hij er als een speer vandoor. Ik gooi hem zijn stuk inktvis achterna, maar terug komt hij niet meer. Leuk hoor, zo’n koddig beestje.
Op Rat Island en Little Rat Island, van de Eastern Groep van de Houtman Abrolhos staan kleurige huisjes van vissermannen. wo, 27/06/2012 - 05:08 - 048. Little Rat Island, Eastern Group van de Houtman Abrolhos, is volgebouwd met vissermanshuisjes ©048. Little Rat Island, Eastern Group van de Houtman Abrolhos, is volgebouwd met vissermanshuisjes
Op een vroege ochtend ligt ineens de boot van het Department of Fisheries naast Nije Faam. Ze varen enkele rondjes en even later komen er twee officieren bij ons aan boord. Zij controleren onze visgunning, de vangstlimieten etc. Maar wij vissen hier niet, dus alles is OK. Nadat zij ons wat folders met toeristische informatie geven, gaan ze weer terug naar hun eiland. Het Department of Fisheries heeft tussen de vissermanhuisjes op Rat Island een kantoor.
De volgende ochtend zeilen we dicht langs de woningen van deze eilanden, dan via Good Friday Bay verlaten we de Easter Groep en zetten de koers op de Wallaby Groep. Op deze laatste eilanden groep heeft zich het drama van de Batavia afgespeeld. Achter de boot hangt een nieuwe loer. Hij is heel grappig, zwemt van links naar rechts en ook wat dieper dan onze andere loers. Bovendien zit er een geluidje in. Moet vissen aantrekken, is ons verteld.
We naderen de Wallaby Groep via het Middle Channel, helaas geen vis gevangen, wel onze eerste vliegende vis van de Indische oceaan gezien. Aan bakboord ligt Long Island, in de Batavia tijd, Robben Island genoemd. Aan stuurboord varen we langs het Morning Reef, het rif waar de Batavia op stuksloeg. Het rif is nauwelijks te zien. wo, 27/06/2012 - 08:25 - 049. Naar de plek waar de Batavia op een rif liep, Paul wijs naar die plek ©049. Naar de plek waar de Batavia op een rif liep, Paul wijs naar die plek
Ik kan me goed voorstellen dat die oude zeebonken dit rif ’s nachts over het hoofd zagen. Even verderop pikken we een mooring op bij Beacon Island, in het drama ‘Batavia Kerkhof’ genoemd. Met de dinghy varen we naar Beacon Island. Op het toen kale rif staan nu wat vissershuisjes. Vissermannen zijn er momenteel niet. In een kwartier lopen we het hele eiland rond. Op het strand van de Predikant zoek ik naar schelpjes. Door het lezen van de boeken en het bezoek van deze locatie komt het drama tot leven. wo, 27/06/2012 - 10:42 - 053. Monument op Batavia Kerkhof ©053. Monument op Batavia Kerkhof
Bij het monument houden Paul en ik een moment van stilte en denken aan de slachtoffers. Nu zijn het de zeemeeuwen die krijsen. Terug aan boord van Nije Faam gaan we lekker onderuit. De volgende ochtend zeilen we langs Long Island naar East Wallaby Island. In Turtle bay ligt de volgende mooring voor ons klaar. do, 28/06/2012 - 08:23 - 064. Rondje East Wallaby is ongeveer 7 km, in de verte het eiland waar Wiebes mannen wel water vonden ©064. Rondje East Wallaby is ongeveer 7 km, in de verte het eiland waar Wiebes mannen wel water vonden
Een wandeling rondom dit eiland duurt 3 uur. Er liggen veel grote schelpen op het strand. Vanaf een heuvel zien we West Wallaby Island. do, 28/06/2012 - 07:55 - 062. Over de muiterij ©062. Over de muiterij
Hierop staan nog altijd de verdedigingswerken die de soldaten van de Batavia o.l.v. Wiebe Hayes maakten van brokken koraal, om zich te weren tegen Jeronimus en zijn kornuiten.
Na het bezoek van deze eilanden ben ik wel klaar met de Houtman Abrolhos. De onderwaterwereld hier moet ook heel bijzonder zijn. Maar het water is me te koud. Bovendien vind ik het idee dat er haaien zouden kunnen zijn een beetje eng. In de vroege ochtend van de laatste dag van deze maand vertrekken we naar Dirk Hartog Island, 146 mijl to go, naar een nieuw gebied, met een dubbelgereefd grootzeil, de werkfok en de bezaan. Na een aantal uren gaan de reven uit het grootzeil en zet Paul nog een fokje op de kotterstag. Met vier zeilen gaan we de nacht in. do, 28/06/2012 - 08:43 - 065. Nije Faam was hier ©065. Nije Faam was hier

Wordt vervolgd……

Mariëtta, 30 juni 2012

Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.
Volgende keer meer!