Pieter schrijft:

za, 28/01/2012 - 01:28 - DIGITAL CAMERA                 ©108. Piet Geniet met een drankje

Wat een mooi verslag (Januari 2012)!
Daar kan ik nog maar heel weinig aan toevoegen.
Het is nu 2 september dus ruim 6 maanden later. Paul & Mariëtta zijn alweer 6000 zeemijlen dichter bij huis gekomen. Ik (Pieter) heb ‘maar’ een kleine 1000 mijlen met de ‘zeenomaden’ mee mogen varen, maar het zal voor mij altijd een onvergetelijke herinnering blijven!

In 4-tal punten zal ik vertellen waarom:
1. Dat stel, die Paul & Mariëtta, zijn heel bijzonder.
Dat wist u al wel, maar om dat van zo dichtbij te kunnen waarnemen, was voor mij een groot voorrecht: Ze ‘doen’ het als maatjes, ze zijn samen aanzienlijk meer dan de som van twee!
2. Het mooiste en fijnste van de hele reis was voor mij de sterke verbroedering die er was. Natuurlijk heb ik ook vooraf wel gedacht: ‘Hoe zal het gaan, twee Kamstra’s zo dicht op elkaar, zo verschillend van karakter..….’ Maar van het begin af aan was er een grote acceptatie; we stonden open voor elkaar en er was volop respect en broederliefde. Cruciaal was daarbij ook de ‘stille kracht op de achtergrond’, Mariëtta, die soms met een enkele opmerking of kwinkslag de dingen even relativeerde. Wat een prachtwijf is dat! Zij is veel meer dan die ‘keukenprinses-met-zeebenen’ uit de contactadvertentie: ze kan met broer Paulus omgaan en…. ze staat haar mannetje!
3. Bij dit punt wil ik een groot misverstand van de argeloze thuisblijver/verslagenlezer definitief uit de wereld helpen: zeenomaden hebben inderdaad soms weleens vakantie, maar meestal is het hard werken geblazen! Alles wat we hier in onze comfortabele huizen normaal vinden, daar moet op een boot voor gewerkt worden: water, gas, dieselolie, voedsel, (af)wassen, wifi(?!) en daarnaast het vele onderhoud aan het schip, dat al die (soms woeste) zeeën moet doorstaan. Het is een voortdurende strijd tegen vervuiling, zout water, aangroei, computerproblemen, wind-frames&windows en nog veel meer! De vraag rijst nu onmiddellijk: ‘Waarom dan toch??’
4. Waarom doen mensen dit (zich aan)? Ook dat heb ik heel intensief mogen ervaren en begrepen. Naast al dat werken, is er steeds die nieuwe horizon, dat veranderende uitzicht, altijd die schitterende aarde, die prachtige culturen, de geschiedenis, de zee met z’n vele kleuren, de op- en ondergaande zonnen, het nachtelijke uitspansel tussen Australië en Tasmanie met z’n miljarden sterren en het Zuiderkruis…. Zeer indrukwekkend, was ook het langdurig mee zwemmen van een school dolfijnen naast de Nije Faam, het staan tussen woudreuzen van bijna honderd meter hoog, je voelt je dan maar een heel klein stukje van de wondermooie schepping....
Paul & Mariëtta, nogmaals heel hartelijk bedankt, dat jullie mij de mogelijkheid hebben geboden dit mee te beleven!
Broer Pieter