Nieuwsbrief januari februari maart 2011

afbeelding van Mariëtta

Januari Februari Maart 2011

Kia Ora.
Na heerlijke dagen in Nederland vliegen we ditmaal met Emirates via Dubai terug naar Nieuw Zeeland. di, 11/01/2011 - 23:07 - 20110112n, glimmende damestaxi in Dubai ©20110112n, glimmende damestaxi in Dubai
Wachtend op de bus die ons voor een overnachting in Dubai naar het Copthorne hotel zal gaan brengen zie ik glimmende taxi’s met roze dakjes waarin gesluierde taxichauffeuses, gesluierde dames vervoeren en taxi’s met rode dakjes waarin mannen met wapperende witte hoofddeksels hun mannelijke wederhelften vervoeren. Ik waan me midden in de film City of Life die ik zojuist in het vliegtuig zag en zich afspeelt hier in Dubai.

In Auckland missen we ons volgende vliegtuig en nemen er daarom een hotel. We bekijken de stad en reizen de volgende dag, reeds lekker uitgerust en bijgeslapen, met een bus naar Opua. Vanuit de bus zien we in Whangarei een bedrijf dat caravans en campers verkoopt. Eenmaal terug bij de boot begint onze zoektocht naar zo’n camper. Als eerste naar het bedrijf in Whangarei dat we al vanuit de bus spotten. Die verwijst ons naar makelaar Ken waar we onze C’Mon Ma vinden zoals je reeds in Pauls stukje WetensAardigheden hebt kunnen lezen.
Ik vind het heerlijk om een poosje niet op zee, maar over land te zwerven. Vanuit Opua en Kerikeri vertrekken we noordwaarts richting Kaap Reinga het noordelijkste puntje van het Noorder eiland van Nieuw Zeeland. Onderweg ter hoogte van Hokianga Harbour krijgen we te maken met het verschijnsel ‘flooding’. za, 22/01/2011 - 23:36 - 121. Overstromingen in het noorden van het noorder eiland ©121. Overstromingen in het noorden van het noorder eiland
Er is zo veel regen gevallen dat wegen blank staan. Vanuit de stuurhut maak ik foto’s die niet onderdoen voor de foto’s die ik midden op zee maak. Gelukkig hebben wij een zware Mitsubishi Canter die ons veilig naar hoger gelegen gebieden brengt. En alle zes de autobanden zijn weer schoon! Op de radio horen we van de overstromingen bij Brisbane in Australië. Oeps, daar willen wij Nije Faam volgende jaar op de wal zetten. Nu ja, dat duurt nog een jaar. Er zullen toch geen twee jaren achtereen zulke overstromingen zijn. Nu nog maar even geen zorgen om volgend jaar maken. Bij Kaap Reinga, de noordkaap van het Noorder eiland zien we hoe de Pacific de Tasman Zee ontmoet, van verre zijn turbulente stromingen waarneembaar. Helaas is het wat heiig en zijn de Three Kings eilanden niet te zien. Vanuit Kaap Reinga zetten we koers naar Kaap Bluff. ma, 24/01/2011 - 02:52 - 005. Van Kaape Reinga ©005. Van Kaape Reinga
di, 08/03/2011 - 23:50 - 006. Tot Kaap Bluff ©006. Tot Kaap Bluff
Dat is de zuidelijkste puntje van het zuider eiland van Nieuw Zeeland.
Onderweg genieten we van de vele landschappen. Vooral de bomen van Nieuw Zeeland verdienen veel oh’s en ah’s. Prachtig. De 2000 Jaar oude Kauribomen met een omtrek van 14 meter in het noorden van het Noorder eiland groeiden hier al voor hier mens voet op aarde zette. En wie weet worden die 2000 jaar oude Kauribomen nog 2000 jaar ouder. Dat kan. Als die bomen konden vertellen. Ze zouden het er zeker over hebben dat ze vroeger met velen meer waren. Dat ze wat soortgenoten verloren hebben aan de nodige tsunami’s, maar ook dat de Maori’s, waarover ik iets verderop ga vertellen, veel van hun broeders gebruikten voor het bouwen van prachtige kano’s. Heden ten dage zijn er weinig meer over en worden Kauribomen beschermd. wo, 26/01/2011 - 03:38 - 014. Een kauri boom, 2000 jaar oud ©014. Een kauri boom, 2000 jaar oud
De enorme Kauri’s die door tsunami’s zijn geveld, zijn in een soort veen terecht gekomen waarin zij wonderwel goed geconserveerd werden. In dat veen is her en der lekker gegraven naar kaurigum. Dat is geen kauwgum maar een hars dat de gekwelde kauri’s produceerden en waarvan men zo’n honderd jaar geleden vernis maakte. Die kaurigum, dat al de kleur van goud had, bracht destijds veel geld op. Een en ander zien we in het Gumdiggerspark.
Nu zijn de Kauribomen dus beschermd. Waarom zie ik in al die souvenirwinkeltjes dan zoveel kunstnijverheid vervaardigd van kaurihout? Het antwoord komt mij ter ore in het Ancient Kauri Kingdom. Alleen van die oude boomstammen uit het veen, van dat oude hout, 35.000 jaar oud of meer, dat in aarde begraven ligt, mag nu gebruikt worden, zij het in beperkte mate. In de souvenirwinkels vergaap ik me aan de mooie houten kunstwerkjes. Tja, het is toch wat; hoe schaarser iets is, hoe aantrekkelijker het voor ons is, hamsters zijn we, de wangen zo vol mogelijk proppen!
di, 08/02/2011 - 07:50 - 010. Heerlijk relaxen met mijn quiltwerkje ©010. Heerlijk relaxen met mijn quiltwerkje
Als Grey Nomads tuffen we heerlijk heuveltje op, heuveltje af, bochtje naar links, bochtje naar rechts. Ik heb zelfs regelmatig een breiwerkje in de hand.
Indrukwekkend vind ik ook wat we zien aan thermische activiteit op het noorder eiland rondom Roturua en Taupo. We bezoeken 4 parken; Te Puia, Waimangue Volcanic Valley, Moon Valley en Hidden Vally. In Te Puia zien we buiten de geisers en de bubbelende en pruttelende modderpoelen ook wat van de cultuur van de Moari’s.
Maori’s zijn de bewoners die de eerste Europese westerlingen aantroffen hier in Nieuw Zeeland. Zij wonen hier sinds de Polynesische navigator Kupe dit land ontdekte. Hij noemde het land Aotearoa, het land met de lange witte wolk. Men vermoedt dat de Maori rond 1250 na Christus het land hier bevolken. Nog steeds bestaat een groot deel van de bevolking van Nieuw Zeeland uit Maori’s. Kia Ora, deze Maori uitspraak betekent goedendag of hallo. Reizend door Nieuw Zeeland zie ik deze uitspraak vaak. In plaatsnamen en op bordjes langs de kant van de weg, of bij een bezienswaardigheid, zie ik vaak de taal van de Maori. Wat denk je van een plaatsnaam als: Tetaumatawhakatangihangakoauaotamateaurehaeaturipukapihimaungahoronuku pokaiwhenuaakitanarahu. Je breekt hier toch je tong bij en dat zelfs meermaal voordat je deze plaatsnaam uitgesproken hebt. De plaatsnaam betekent: ‘De plek waar Tamatea, de man met de grote knieën, over een berg struikelde, de berg in een hap opvrat, op zijn de fluit speelde voor zijn geliefde’. Op veel borden staat informatie zowel in het Engels als in het Maori. Overigens was de Maori taal een gesproken taal die pas recent ook schrift heeft. Alles wat men denkt te weten over de Maori’s is gebaseerd op mondelinge overlevering.
We rijden nog maar een stukkie verder. Onderweg zien we nogal eens aanduidingen als Scenic Route, Historic Site…..
De Scenic Routes zijn mooi. Echt heel mooi. Maar wellicht worden wij door het vele reizen wat blasé? We hebben al zoveel moois gezien. De gletsjers Franz Joseph en Fox zijn indrukwekkend, maar kunnen toch niet tippen aan die van Pio XI en Ventisquero, Gletsjer Holanda, Gletsjer Italia etc,die zich in de kanalen in Patagonië aan ons openbaarden. Doubtfull Sound die wij in zijn volle lengte mogen zien vanaf een schip en de Milford Sound vanaf een afstand, mooi zijn ze, echt heel bijzonder. Maar de tocht door de Chileense Scheren was voor ons duizend maal schoner. En de Historic Sites? Wij, als bewoners van Europa zijn verwend met onze historie. Historische plekjes alhier dateren uit mijn grootmoeders tijd.
Het gaat te ver om alle plaatsen die wij aandeden in Nieuw Zeeland te benoemen. wo, 16/02/2011 - 03:41 - 015. Een Sequoiadendron Giganteum, niet zo oud, van ca. 1890 ©015. Een Sequoiadendron Giganteum, niet zo oud, van ca. 1890
do, 03/02/2011 - 02:30 - 016. Fern tree, varenboom ©016. Fern tree, varenboom
De nieuwsbrief zou zo lang worden als mijn dagboek dik is. Geïnteresseerden komen die maar eens lezen. En voor de lezers die niet tot onze kennissenkring horen raad ik aan de Lonely Planet erop na te slaan. Wel wil ik nog vermelden dat we diverse musea aandeden zoals het Far North Regional Museum & Archives in Kaitaia, dat alleszins de moeite waard is. En natuurlijk het Te Papa Museum in Wellington. Een must, tenminste als je Nieuw Zeeland en de Nieuw Zeelanders wil begrijpen.
Nieuw Zeeland; je bent een bijzonder land. Je hebt zoveel verschillende landschappen en klimaten en dat alles steeds in enkele uren rijden afstand. Dat is het fijne van je. Genieten kan ik van je. Wennen moet ik aan de Nieuw Zeelanders die helemaal gek zijn van kermis activiteiten als Bungeejumpen, Raften, Powerboat Races door cañons en dergelijke. Heerlijk is het dat je kunt wandelen in de bergen, kanoën op de vele rivieren en stroompjes, zeilen van noord naar zuid, klimmen in de bergen. Wij doen niet heel veel van dat, maar genieten wel van alle activiteit om ons heen. vr, 18/02/2011 - 05:38 - 086. Paul te paard op Wharariki Beach ©086. Paul te paard op Wharariki Beach
za, 12/03/2011 - 05:33 - 098. Mariëtta op een Mouraki knikker ©098. Mariëtta op een Mouraki knikker

Genieten kan ik ook van de vele kuddes met schapen die op berghellingen mekkeren en grazen. Van de slierten koeien die gedwee achter elkaar sjokken van en naar de melkerij, alles volautomatisch uiteraard, wat zou Nieuw Zeeland zijn zonder zuivelindustrie? De boeren hebben het paard van hun voorouders ingeruild voor een quad en scheuren hiermee over hun enorm groot landstuk.
Terwijl Paul in diverse musea naar oude auto’s, vliegtuigen en vr, 18/03/2011 - 05:52 - 054a. automuseum ©054a. automuseum
landbouwwerktuigen kijkt, kan ik heerlijk winkelen in de vele quiltwinkeltjes waar ik (natuurlijk) veel verschillende lapjes koop. Een bijzondere ontdekking vindt plaats in een breiwinkel in Geraldine op het Zuidereiland. Achter rekken vol met knotjes wol bevindt zich de werkruimte van ‘een prettig gestoorde man’. Van kleine metaalplaatjes afkomstig van industriële breimachines heeft hij prachtige mozaïeken met een middeleeuwse voorstelling zoals The Tapestry of Bayeux, van de Slag bij Hastings gemaakt. Een levenswerk. En niet alleen dat. Hij maakt ook wiskundige puzzels. Een plankje met gaatjes die opgevuld moeten worden door U-vormige stukje metaal met verschillende lengtes, een doolhof, The Perfect Magic Cube, een boekje met Tri-Alphametic Puzzles. Allemaal te gek. We kopen een DVD met zijn werk. Kijk maar eens op www.1066.co.nz. In Pahia, in The Bay of Islands op het Noordereiland heb ik een quiltbee waar me de fijne kneepjes van het appliceren wordt uitgelegd. Bijzonder om in een groep Nieuw Zeelandse vrouwen te quilten. Wel vind ik de Nederlandse Quiltdames veel gezelliger.
Over gezelligheid gesproken. Dat mis ik in Nieuw Zeeland. En Nederlandse immigranten om ons heen kunnen hierover mee spreken. Gezellig ff een bakkie doen, een stevige boom opzetten…..daarvoor moet je toch met Nederlanders onder elkaar zijn.
Ik kijk nog even uit het raam van C’Mon Ma. Zowel op het Noordereiland als op het Zuidereiland groeien uitbundig boomvarens. wo, 26/01/2011 - 22:45 - 019. Van Noord tot zuid, deze Fern Tree is overal ©019. Van Noord tot zuid, deze Fern Tree is overal
De varens benemen elkaar het licht. Zij groeien in grote getale en strijden om het licht. Hun zwarte stammen worden hoger en hoger. Deze boom, The Tree Fern, geeft Nieuw Zeeland zijn icoon, een varenblad. Het varenblad zien we momenteel ook veel op de sportshirtjes van “All Blacks”, het Nieuw Zeelandse Rugbyteam. In september beginnen in Nieuw Zeeland de World Rugby Games. Dat wordt me wat. Nu al zien we overal vlaggen en vaandels van de landen die gaan deelnemen aan de Worldcup. Voordat “All Blacks” aan een wedstrijd beginnen voeren zij een Haka uit. Dat is een van oorsprong Maori dans die bestaat uit een serie gebaren waarbij men zichzelf op de knieën, de borst, de armen en bovenbenen slaat. Om de tegenstanders te imponeren slaan de All Blacks ruwe kreten uit en trekken angstaanjagende gezichten waarbij ze vooral veel oogwit laten zien en een lange tong. Je zou er bang van worden.
Halverwege februari staan we in een verlaten gebied aan een riviertje bij het Brunner meer. Paul staat te vissen in de rivier en ik zit in de campervan te quilten. di, 22/02/2011 - 01:47 - 012. Paul werpt de hengel uit ©012. Paul werpt de hengel uit
Het regent. Daarom blijven we nog een dagje langer staan bij het riviertje. Heerlijk zo met zijn tweetjes, midden in de bossen en aan een rivier, met een warm hutje en alles wat ons hartje begeert. Gaat ineens de camper schudden van heb ik jou daar, ik prik zowat met de naald in mijn vinger. Waar is die gek nou mee bezig? Vraag ik me nog af, en geef een brul. Ik kijk door alle raampjes maar zie geen Paul. Ja, mij een beetje bang maken zeker. Ik kijk nog eens goed, niemand in de buurt. Even later komt Paul met de hengel over zijn schouder aanlopen. No fish today. Dan begint het schudden van de camper opnieuw? Vreemd verschijnsel.
De volgende dag rijden we met helder weer over de hoge Arthurs pass. Kijken bij elke lookout over de diepe dalen en zien Kea’s (een papegaaiachtige vogel) knabbelen aan het rubber van de campervan wat ook voor ons een vermaak is. In een dorpje wat verderop, op de hoogvlakte, lunchen we en checken onze email. Hadden al een paar dagen geen Vodafone-bereik en dus geen internet. Snel lees ik een kort mailtje van Esther: geef even een teken van leven! Wat is er aan de hand dan? Is er een aardbeving geweest of zo? Inderdaad, op www.nu.nl lezen we dat Christchurch opnieuw getroffen is door een aardbeving. Vandaar dat schudden van die campervan gister dus! Wat doen we Paulussie? Gaan we door naar Drifter, ons plan of draaien we om? Laten we toch maar gaan kijken hoe onze vrienden Arnold en Coby het stellen, zij liggen al meer dan een jaar in Littelton, het haventje van Christchurch. Een paar uur later rijden we Christchurch binnen. Stenen gebouwen zijn deels ingestort, er zitten scheuren in het wegdek, bruingrijze slik uit riolen ligt op de wegen. De tunnel waar onze TomTom ons door wil hebben is afgesloten wegens instortingsgevaar. Even op de kaart koekeloeren, dan gaan we via de zuidkant om een berg heen naar Littelton. Worden daar aangehouden door politie. Als we vertellen dat we naar vrienden willen krijgen we politiebegeleiding en rijden zigzag om wegblokkades heen. Kennelijk kende de politieman zelf de weg niet goed en raakt het spoor bijster. Navraag bij een soldaat die het verkeer staat te regelen levert ons de juiste informatie. “Toets eerst Parsley in je navigatiesysteem, daarna Governers Bay en dan pas Littleton, dat leidt je over de nog enige begaanbare weg.” Het is zo’n 20 km om en over de hoge Dyerspas. Als er nu maar geen nabeving komt? Die avond zien we Drifter waarvan we afscheid namen bij Denton Bridge in Gambia weer terug. We hebben heel wat bij te kletsen. C’Mon Ma parkeren we op een pier in de vissershaven, een stukje bij hoge zeecontainers vandaan. Je weet maar nooit of er nog meer aardbevingen en naschokken komen? Enkele kleine naschokken komen er nog die nacht. Twee dagen later trekken we weer verder.
Zo rijden we nagenoeg alle Scenic Routes tussen Kaap Reinga en Kaap Bluff en ook weer terug. wo, 09/03/2011 - 23:43 - 007. We rijden 10.000 km tussen de noord- en de zuidkaap van NZ ©007. We rijden 10.000 km tussen de noord- en de zuidkaap van NZ
Twee en een halve maand later parkeren we de campervan met 10.000 km meer op de teller weer naast Nije Faam. En nu het werk aan de boot. Tenminste voor Paul. Ik vertrek op 1 april naar Nederland. Terwijl Paul werkt als een galeislaaf geniet ik in Nederland van de voorbereidingen voor de bruiloft van onze webmasters.

Mariëtta, 31 maart 2011

Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.
Volgende keer meer!

Locatie: