Nieuwsbrief november 2008

afbeelding van Mariëtta

ma, 10/11/2008 - 14:03 - 10_ Ontmoeting van Nije Faam en KiwiRoa in Caleta Ferrari ©10_ Ontmoeting van Nije Faam en KiwiRoa in Caleta Ferrari
Nog steeds in Caleta Ferrari, Baia Yendegaia. Het weer is niet meer zo lekker, ook al is het nu lente. Het regent veel, de wolken hangen heel laag zodat het uitzicht beperkt is. José is weer thuis bij zijn Annemietje. We gaan een biertje bij ze drinken op de estancia, lekker dicht bij het fornuis waarin altijd een lekker houtvuurtje brandt. We leren Annemie en José rummicuppen. Al gauw spelen de zeilers tegen de estancia. Het is een gezellige boel.

KiwiRoa, de Nieuw Zeelandse boot die we hier al verwachtten, is aangekomen en we maken kennis met Jo en Pete. Er worden gezamelijke wandelingen gemaakt, er wordt samen gegeten en Paul en Pete gaan met José op jacht naar konijnen, te paard. Annemie, Jo en ik gaan te voet de vallei in en vissen naar zalmforel. We hebben geluk, de ene na de andere vis hangt aan het haakje. Na een uurtje komen de mannen erbij, er hangen 15 konijnen aan de paardenzadels. De smile op hun kop liegt er niet om, ze zijn trots. Maar dat wij al zoveel vissen hebben is toch net iets teveel voor ze. Snel nemen ze ons vistuig over en halen nog een groot aantal zalmforellen uit de beek. Wat een macho's, die mannen. Die namiddag is het een drukte in de keuken van de estancia. Pete begint met het schoonmaken van de vissen, José en Paul met de konijnen. Ik kijk eerst goed toe hoe die konijnen uit hun jas getrokken worden en stroop ook een konijn uit zijn vel. Het is niet zo moeilijk als je weet hoe het moet, zoals met veel dingen het geval is. Maar wat stinken die krengen! De vijftien konijnen gaan in een ton met een mengsel van water, azijn en knoflook. Daar mogen ze nog even zwemmen tot ze de pan in gaan. De vissen worden verdeeld. Een partij wordt gerookt in een rookton, een ander deel gebakken. Maar ook worden er een paar zalmforellen gefileerd om in een marinade van gember, koriander en limoen te gaan en worden daarna onder het gewicht van een zware steen in een paar dagen lekker mals. vr, 07/11/2008 - 09:48 - 12_ buit 15 konijnen ©12_ buit 15 konijnen
do, 06/11/2008 - 16:32 - 13_ buit 25 trucha_s_ zalmforellen ©13_ buit 25 trucha_s_ zalmforellen

Heerlijk die 'rauwe' zalm. Waarom het hier nou Caleta Ferrari heet mag Joost weten, Hof van Eden zou een betere naam zijn, of de Zevende Hemel. Het is in ieder geval weer Genieten met hoofdletters. KiwiRoa vertrekt. Wij gaan pas over een paar dagen naar Puerto Williams want eerst gaat Paul met José en een aantal vissermannen naar de hut. De hut is een onderkomen zo'n 20 kilometer dieper de vallei in. Hier kan je alleen te paard komen, er moeten vele rivieren over gestoken worden. Ze gaan er heen om koeien te vangen. Annemie en ik zwaaien de mannen uit. Het is een hele optocht, rijpaarden en pakpaarden. ma, 10/11/2008 - 19:56 - 18_ Paul op het witte paard ©18_ Paul op het witte paard
De paarden worden beladen met eten voor onderweg, slaapzakken, droge kleren, geweren, machetes, lasso's etc. Drie dagen later komt de karavaan nog zwaarder beladen terug. Nu hangen er aan weerzijden van de pakpaarden grote hompen vlees en ook de paarden van de mannen moeten het nodige aan vlees mee sjouwen José sleept ook nog een levende koe mee. Met de hulp van de vijftien honden loopt die zelf richting schavot. Het verhaal van Paul volgt nog. Paul, die zich drie dagen niet gewassen en geschoren heeft en in dezelfde kleren gestoken is, grijnst voor oor tot oor. En na een flinke wasbeurt aan boord raakt hij voorlopig niet uitgekletst. Onze zarpe loopt ten einde en we vertrekken samen met Annemie naar Puerto Williams. Daar heeft Annemie wat te regelen in verband met haar visum en is gast op de Nije Faam. Pete en Jo van de KiwiRoa nodigen ons uit voor een proeftochtje rond Kaap Hoorn. Annemie blijft op onze boot. In de middag vertrekken we en zeilen met een flink lopend windje in oostelijke richting naar Puerto Toro. Puerto Toro is een hele kleine gemeenschap waar twee vissersfamilies permanent wonen en een aantal gezinnen van de Armada voor een jaar. We kopen er vier grote Centolla's voor een pak wijn. In de avond maken Paul en ik een wandeling, bekijken het 'Poblado mas Austral' en bespreken onze ervaringen op deze Nieuw Zeelandse boot. Het vraagt de nodige aanpassing om aan te monsteren op een ander schip. De volgende morgen vertrekken we vroeg uit Puerto Toro en kunnen een groot stuk van Bahia Nassau zeilend afleggen. Het zicht is goed, direct nadat we Isla Picton en Isla Lennox achter ons laten zien we de Wollaston eilanden liggen. In de namiddag varen we Canal Bravo, tussen Isla Wollaston en Isla Reycine in. Dan nemen we Paso Norte naar Caleta Maxwell op Isla Hermite. Hier aangekomen roeit Paul met de KiwiRoa dinghy de lange lijnen naar de wal. Intussen maken Jo en ik een happy hour klaar en doen al wat voorbereidingen voor het eten. Op deze manier leer ik de kombuis van deze boot kennen. Mocht dit tochtje een succes worden dan gaan Paul en ik mee naar Antarctica en dan zal mijn taak voornamelijk bestaan uit het voederen der mannen. Jo gaat in ieder geval zelf niet mee naar Antarctica. Het begint al wat te wennen aan boord van de KiwRoa. Na het eten gaan we direct te kooi want morgen staat het ronden van de Kaap der Kapen op het programma. De volgende ochtend worden om zes uur de lange lijnen ingehaald en varen we ten noorden van Isla Chanticleer en Isla Hall via Bahia San Francisco naar Isla Hornos. De zee is ondanks het meest ideale weer behoorlijk hobbelig. Het is goed te merken dat dit water geen makkie is. De zuid Passific en de zuid Atlantic komen hier onder Kaap Hoorn bij elkaar en het vele water wordt tussen het zuidelijkste puntje van Zuid Amerika en het schiereiland van Antarctica doorgeperst, de beruchte Drake passage. di, 18/11/2008 - 13:59 - 43_ Ondanks het rustige weer een enorme deining ©43_ Ondanks het rustige weer een enorme deining
In enkele uurtjes ronden we Kaap Hoorn. Aan de noord-oost kant van Isla Hornos is Caleta Le๓n. Dat is de plek waar je, als het weer het toelaat, aan land kunt. Om met de dinghy van de KiwiRoa aan wal te gaan is het te woelig. Er ligt een schip van de Armada en een bevoorradingsschip in de baai. Met een helikopter worden er grote pakken van het bevoorradingsschip naar het eiland gebracht. Pete vaart KiwiRoa vlak langs het marineschip. Hun dinghy, en hele grote Zodiac, ligt tegen het schip aan en er zitten twee mannen in. Ik ga op de punt staan en vraag in gebarentaal of zij Paul en mij naar de wal kunnen brengen. Dat willen ze wel en zo spelen zij voor ons de ferryman. Wat een geluksvogels zijn we toch weer. De grote Zodiac landt met een flinke dot gas op een keienstrand. Paul en ik springen snel over de boeg aan land. Daar worden we welkom geheten door de vrouw van de vuurtorenwachter en hun zoontje. Ze begeleidt ons via een steile trap naar hun huis en de vuurtoren. Onderweg legt ze van alles uit. Zo zien we een eind verderop een mooi monument staan. Het is gemaakt van een aantal vierkanten RVS platen, die met een kleine tussenruimte vlak achter elkaar staan, gekanteld, dus op een punt. In het midden is materiaal weggesneden. De lucht die de ruimte tussen de platen opvult beeldt een albatros uit, die over de woelige baren scheert. Vanuit welke hoek je dit monument bekijkt, de albatros blijft in beeld. We bekijken de oude vuurtoren en mogen ook de woning van dit vuurtorenwachtersgezin zien. Omdat we maar met zijn tweetjes zijn! Als hier hordes mensen van grote cruiseschepen lopen blijven dํe deuren gesloten! We tekenen het gastenboek en kopen wat t-shirts voor ons en polo's voor Jo en Pete. Na nog een heel kort bezoekje aan de kapel Maris Stella gebracht te hebben rennen we terug naar beneden. De Armada dinghy zet ons weer af op de KiwiRoa. De zeilen worden gehesen en er wordt koers gezet naar het noorden. We zeilen door Paso Al Mar Del Sur tussen Isla Herschel en Isla Deciet door, maken nog een klapje naar stuurboord en weer naar bakboord. Zo kunnen we dan hoog aan de wind met een lekker zonnetje erbij in een halve dag Paso Goree tussen Isla Lennox en Isla Navarino aanlopen. Het wordt avond en er wordt besproken op welke plek we de nacht zullen doorbrengen. Paul merkt op dat we ook een nachtje kunnen doorvaren, het is zulk lekker weer. Dan kunnen we de volgende ochtend, bij het krieken van de dag Puerto Williams weer binnen lopen. Het gaat allemaal voorbeeldig. Jo kruipt in haar bed en tegen 11 uur kruipt ook Paul in zijn kooi. Pete en ik houden de uitkijk. Om het uur breng ik een nieuw waypoint in de KiwiRoa apparatuur en zo ziet Pete meteen dat ik niet alleen inzetbaar ben achter de potten en pannen. Paul komt rond twee uur zijn kooi weer uit, maar we zijn dan al zo dicht bij Puerto Williams dat ik er niet meer in duik. In het pikkedonker meren we de KiwiRoa af in Yachtclub Micalvi. Na nog een borrel genieten we allemaal van een verdiende nachtrust. Het was een snel en succesvol rondje Kaap Hoorn. Wij hebben gezien hoe KiwiRoa zeilt, dat we aan Pete een goede zeeman hebben. Zij hebben gezien dat ook wij ons mannetje kunnen staan, dat Paul vergeleken met Pete nog beresterk is en dat ik niet alleen inzetbaar ben in de galley (zo heet daar de kombuis) maar ook nog eens als navigator. Ik denk dat dat tochtje naar Antarctica er wel in zit. Gelukzakken dat wij zijn, ja, zeg nou zelf.Na al die spanning willen Paul en ik nog even met zijn tweetjes de stilte van de Chileense kanalen opzoeken. Bij de armada vragen we een nieuwe zarpe voor een rondje Gletsjers. Dat is een rondje om Isla Gordon. Tot wanneer? vraagt die marinier van de armada? Ik zeg snel tot 15 december. Hij vult in 15 december, ik geloof het niet, een zarpe van meer dan drie weken voor de gletsjers? Vele voor ons kregen slechts 10 dagen. Hoe laat komen jullie terug. Tja, hoe moet ik dat nu al weten, maar ja, hij moet iets invullen op de computer. Dus kijk ik heel serieus en zeg om 17.00 uur. Braaf tikt hij 17.00 uur in de computer en even later komt de nieuwe zarpe uit de printer rollen. Opgetogen gaan we terug naar de Nije Faam, nemen nog even afscheid van Pete en Jo van de KiwiRoa en gooien de trossen los. Even een poosje weer met alleen ons twee๋n. Tegen de wind in tekken we tot Puerto Navarino. Hier raast een nieuwe depressie over ons heen. Dan kunnen we in een dag de Brazo Sudoeste aandoen. Het is een mooi kanaal met indrukwekkend hoge bergen. Langs de kant zien we zonnende en zogende zeeleeuwen met hun jongen. Als we op het eind van de dag Est้ro Fouque binnenvaren worden we begeleid door kleine donkere dolfijntjes. Est้ro Fouque is een 10 mijl diep fjord in zuidelijke richting. Halverwege dit fjord gaat de spijker in de grond op een beschut plekje en brengt Paul twee lange lijnen naar de wal. De volgende dag maken we een tochtje met de dinghy nog een mijltje verder naar het zuiden waar de gletsjer Fouque in het water dondert. Er volgt een uitgelezen Kodakmoment. Waow. Dit is de mooiste gletsjer tot nu toe. De andere gletsjers die we zagen gleden over een glad stuk graniet het water in. Deze gletsjer komt over een veel bobbeliger stuk graniet het water in donderen zodat hij veel meer spleten heeft aan de bovenkant, alsof het de blaasbalg van een accordeon is. di, 25/11/2008 - 22:48 - 62_ Dinghytocht naar de gletsjer die uitkomt in Estero Fougue ©62_ Dinghytocht naar de gletsjer die uitkomt in Estero Fougue
De gletsjer toont haar diep donkerblauwe ijs in deze spleten. Prachtig. Misschien is er op Google Earth iets ontdekken over deze plek? We liggen 55ฐ06.85'S en 69ฐ32.47'W en de gletsjer is dus nog wat zuidelijke, maar het fjord, j-vormig moet te herkennen zijn. Wat dan wellicht ook op zal vallen is dat Isla Hoste een aaneenschakeling van een vijftal schiereilanden is, schiereiland Dumas, Clou้, Rous, Pasteur en Hardy. Je zou vanaf hier een heel eind over land kunnen lopen tot je in het zuidoosten zicht hebt op de Wollaston eilanden waarvan Kaap Hoorn de aller zuidelijkste is. Na een paar dagen gaan we met de Nije Faam nog dieper het fjord en in meren af in Caleta Nutria. Daar ontdekken we een recente doorbraak van een gletsjermeer. Dat moet met veel geweld gepaard gegaan zijn. Over een lengte van enkele honderden meters is een groef ontstaan. Met een oergeweld zijn hier door ijs en water grote rotsblokken en dikke bomen verplaatst. Aan de begroeiing te zien is er een meer geweest tot zo'n 40 meter boven ons. Een scherpe aftekening van jonge beplanting. We lopen voorzichtig door de groeve en zijn ons bewust dat dit gebied nog erg onstabiel is. Een verschuiving van een rotsblok boven ons en tja, dat was het dan. Maar hebben geluk en we zitten aan de rand van het nieuwe veel lagere meer ons een poosje te vergapen aan moedertje natuur. Hier laat ik het voor deze maand bij, het is al 1 december, bijna Sinterklaas. Jullie zullen het wel druk hebben met die man met die witte baard. Bij ons klinken er alleen maar liedjes over stoomboten, pakjes en kloppende harten vol verwachting uit de accordeon. Ook kijk ik recepten na voor speculaas, borstplaat en pepernoten. We koesteren ons met nostalgische gevoelens rond het kacheltje wat ook in de zuidelijke zomer regelmatig blijft branden en hebben geen notie van het ach en wee van de hele kredietcrisis. Misschien maar goed ook. Mari๋tta, 30 november 2008 Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.Volgende keer meer!

Locatie: 

Reacties

Volgen

Hallo Marietta en Paul.
Het lijkt net een avonturenboek , jullie reis. Zou er zo bij willen zijn.
Heerlijk om het zo te kunnen volgen en dat doe ik dan ook met veel plezier.
Ik ben net terug uit Berlijn met de trein met een vriendin .Ook heerlijk.
En als de tas is uitgepakt, ga ik eens kijken of ik het wat Kerstig kan maken hier, met lichtjes en misschien een boom. Bij Ivo heb ik de boom al opgetuigd. Daar zijn we met kerst en komen z'n kinderen. Heb Annemiek nog niet gezien, dus weet niet of Lilian al bevallen is.
heel veel lieve groetjes en ik blijf jullie volgen....
Marcia

Kerstboom

Hoi Marcia
Leuk van je te horen.
Ja maak het maar mooi kerstig. is toch gezellig. Ik zou als ik jou was Annemiek maar eens bellen. Goed nieuws. Wij gaan binnenkort naar Antarctica. Spannend. En koud. Maar blijven genieten!!!! Jij toch ook? Een groet aan Ivo.
Mariëtta

Gij zult genieten...

Hallo Mariëtta,
Al enige tijd volg ik af en toe jouw blog. Geweldig! Fijn ook om te lezen dat je jouw leven zo'n mooie inhoud geeft. De allerbeste wensen voor jullie in het nieuwe jaar. Geert Bonekamp.

email adres

Hoi Geert,
Mariëtta heeft je berichtje gelezen en ze vraagt of ik jou email adres kan doorgeven, nee dus. Zou je die kunnen mailen naar het email adres van de nije-faam? nijefaamAPENSTAARTJEgmail.com
Op de plek van APENSTAARTJE een @..

Groet Esther