Nieuwsbrief augustus 2008

afbeelding van Mariëtta

Ik kijk door het raam in de San Martin. Dat is de winkelstraat van Ushuaia. Achter me hoor ik de zachte geluiden van de meisjes in de keuken. Een zweem van versgemalen koffie bereikt mijn neus. In de winkelstraat staat een man in zijn karretje waarin hij popcorn maakt. Zorgvuldig veegt hij met een handvegertje vliesjes van maïskorrels uit een emmer. Paul zit naast me. Samen bewonderen we de werklust en zorgvuldigheid, die deze straatverkoper ten toon spreidt. Acuut besluiten we vaker bij een straatventer versgebrande pinda’s en popcorn te gaan kopen. Ook hij heeft een familie te onderhouden. De koffie die we bestelden is klaar en wordt op het tafeltje voor ons gezet, vergezeld van kleine glaasjes mineraalwater. Een schoteltje met huisgemaakte chocolaatjes zorgt ervoor dat we een regelmatige gast zijn van deze ‘chocolateria’ in de San Martin.
Eind juli kwamen we terug uit Nederland, van ons ‘verlof’. Een reis van 44 uur bracht ons van hartje zomer naar dit prachtige winterse paradijs. vr, 05/09/2008 - 21:52 - 01_ ons uitzicht na een druk verlof ©01_ ons uitzicht na een druk verlof
za, 06/09/2008 - 15:32 - 09a. zeilen op de Bealgle nabij Ushuaia ©09a. zeilen op de Bealgle nabij Ushuaia
Een blik op de besneeuwde bergen met hun scherpe pieken is voor ons voorlopig voldoende om van te genieten. We brengen veel tijd door aan boord waar het kacheltje al weer brandt sinds de avond dat we terug kwamen. Af en toe doen we een klusje. Veel tijd brengen we door in bed, vaak slapend met naast het kussen een dik boek. Samen vraten we al meer dan 1000 bladzijden. Bij het naar bed gaan en wakker worden lees ik Paul voor uit “Wees genadig”, een boek wat we kregen bij ons feest op de boot vorige maand. Zeer aanbevelingswaardig. Het samen lezen (en luisteren) maakt het genieten van dit boek nog groter.
Als de zon schijnt en het water rondom de boot kalm is, tuffen we naar de wal. We kopen lekkere dingetjes om te koken en om van te genieten bij het happy hour. De Argentijnse hammetjes, kazen en worsten zijn onweerstaanbaar en goedkoop. De bootvoorraad wordt ras op peil gebracht. Veel meer doen we de eerste paar weken niet na het verlof. Daarom wordt Nije Faam door Giebateau spottend het weerhuisje genoemd. Als het lekker weer is steekt het vrouwtje haar hoofd naar buiten. Maar meer gebeurt er ook niet. Op die manier vloeit het drukke Nederland weer uit onze lichamen.
Er zijn nog twee andere Nederlandse boten hier in het zuiden en we brengen met hen genoeglijke avondjes door. De haantjes kraaien dan wel erg hard, ieder wil zijn gelijk halen, de hennetjes keuvelen wat gemoedelijker en breien of borduren. Ondanks dat het winter is komen en gaan hier nog steeds nieuwe cruisers. Zo maakten we ook weer kennis met de schrijvers van een andere Chileense pilot. Onder het genot van de nodige borreltjes hebben we weer allerlei wetenswaardigheden uitgewisseld.
Giebateau is een paar dagen geleden vertrokken. Ze gaan een extra rondje Tierra del Fuego doen, om daarna nog enkele weken op de Falkland Eilanden door te kunnen brengen. Rond sinterklaas verwachten wij hen hier terug in Ushuaia. ma, 18/08/2008 - 00:13 - 2008-08-10d ©2008-08-10d
Via de SSB radio blijven we op de hoogte van hun ervaringen. Pacific Blue nodigt ons uit mee te gaan skiën. Dat is voor herhaling vatbaar. Het is een bijzondere ervaring om vanuit de Nije Faam zo’n uitstapje te maken. di, 19/08/2008 - 12:33 - 05_ Skigebied Cerro Castor vlak bij ©05_ Skigebied Cerro Castor vlak bij
En ’s avonds weer genoeglijk bij het kacheltje zitten om de pijnlijke spieren te masseren. Ook maken we een prachtige wandeling in de bergen. Aangekomen bij een typisch Engels theehuisje drinken we koffie, thee en warme chocomel met een groot stuk taart.
We krijgen weer zin om verder te gaan. Plan is eerst naar Puerto Williams zeilen om van daaruit tochtjes naar enkele Chileense Caleta’s te gaan maken. Maar voor we er heen gaan moet eerst het isolatiewerk af zijn. Paul is bezig alle kastjes boven de waterlijn te isoleren met geel schuim met een zilverfolielaagje erop. Ons bed is al klaar. We hebben nu een zilveren ombouw. Geeft een leuk effect als de leeslampjes aan zijn. Het is een stuk warmer (of minder koud) en het vermindert de condensvorming. De kastjes van de werkplaats en enkele klerenkasten zijn ook al klaar. Het materiaal is op en we hebben meer besteld bij de Casa Fuegia (lokale Gamma). Morgen is het er weer. Wij erop af, nee het is er niet. Wanneer dan wel? Ja morgen is het er.
Omdat er een oostelijke wind staat, komt er veel swell de baai van Ushuaia in rollen. We kunnen door katterigheid niet veel meer doen aan boord, dan in bed liggen. Nou wordt dat na 36 uur en 500 bladzijden ook wel saai. Maar de swell neemt nog niet af. Dan maar een dagje naar de wal. We bekijken we het assortiment van een Chinese supermarkt. De indeling en het assortiment spreekt mij wel aan. Dat doen die Chinezen toch maar weer, ze verspreiden zich overal over de wereld. Zelfs in deze uithoek. We kopen kaartjes voor een bustochtje, morgen naar Tolhuin, (spreek uit: Tolwien) een plaatsje 100 km verderop. Dit doen we voornamelijk voor het uitzicht en natuurlijk omdat we niet in die wiebelboot willen zitten (er is nog steeds oostenwind en veel swell).
De tocht is erg mooi met hoge bergen, veel sneeuw en meanderende riviertjes, die in de afgelopen miljoen jaren een breed dal hebben uitgesleten. Ik stel me voor, om door dat dal met een slee en een roedel honden te glijden. En dan af en toe eens stoppen om naar de ijsberen te kijken. Alleen die zitten hier niet. Hier moeten wel poema’s zijn, maar die komen nog niet zo vaak voor in mijn verbeelding. Als we een hoge pas over zijn, kijken we ineens 400 meter omlaag en zien Lago Fagnano liggen. Dit is een meer wat is ontstaan doordat een gletsjer hier een dal heeft uitgesleten. Prachtig! di, 26/08/2008 - 16:55 - 05a ©05a
Er hangen wolkenslierten tussen ons en het meer. De weg daalt tot op het niveau van het meer en we rijden een tijd in de mist. De weg kronkelt zich om het meer. In Tolhuin stopt de bus bij de bakker. Dat klinkt misschien gek, maar het is zo, Panadaria La Union (www.panaderialaunion.com). di, 26/08/2008 - 21:07 - 06_ Tolhuin ©06_ Tolhuin
Die bakkerij is meer een soort gemeenschapshuis. Je kan er buskaartjes kopen, internetten, koffie drinken, wachten, tv kijken, en natuurlijk brood en taartjes kopen. Er is zelfs een vogelkooi met tropische vogels. Na de koffie maken we een wandeling van een uur naar het meer. di, 26/08/2008 - 18:11 - 09_ Tolhuin ©09_ Tolhuin
Wat een prachtig uitzicht. Veel vertier is er momenteel niet, zeker te koud. ‘s Zomers wordt hier veel aan sportvissen gedaan. Na een paar uurtjes Tolhuin houden we het voor gezien, retour Ushuaia dus. Wederom genieten we van de prachtige vergezichten. Nog snel even langs Casa Fuegia om het isolatiemateriaal te halen. En wat denk je? Nog niet. Morgen is het er echt……….. ja ja altijd mañana. Maar dan is de isolatiefolie er echt.
Paul gaat verder met het isoleren van de boot terwijl ik boodschappen voor een maand of twee doe. We weten nog niet precies hoe lang we uit Ushuaia weg zullen blijven, we zien wel. De zin is er om de eenzaamheid weer eens op te zoeken. Weg van het sociale leventje tussen de yachties, weg van de luxe van volle supermarkten en de hele dag door internet. Op naar de verlaten ankerbaaien. Op naar de nog nauwelijks betreden gronden van Isla Navarino. Op naar de zuidelijkste en zeldzame, piepkleine woongemeenschappen. Nog wel eerst weersinformatie vergaren. Zodra het kan gooien we de trossen weer los.

Mariëtta, 31 augustus 2008

Niet vergeten: 11e gebod: gij zult genieten.
Volgende keer meer!

Locatie: